De EU-richtlijnen RoHS en WEEE
Vanaf 01.07.2006 zijn er als gevolg van de in werking tredende richtlijnen RoHS en WEEE grote veranderingen op komst bij de elektronicaproducerende bedrijven. Hier vindt u de informatie die de overstap naar een "loodvrije productie" vereenvoudigen.
De milieugedachte van Phoenix Contact
Wat houden WEEE en RoHS in?
WEEE (EU-richtlijn 2002/96/EG):
De Waste from Electrical and Electronic Equipment is een regeling inzake inzameling, verwerking, recycling en verwijdering van elektrische en elektronische apparatuur. (AEEA - Afgedankte elektrische en elektronische apparatuur)
RoHS (EU-richtlijn 2002/95/EG):
De Restriction of the use of certain Hazardous Substances is een richtlijn ter beperking van de toepassing van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur. In de richtlijn worden de stoffen en grenswaarden beschreven, die gevaarlijk zijn voor mens en milieu.
Beide richtlijnen zijn sinds 13 februari 2003 bindend volgens EU-recht en dienen door de lidstaten in nationaal recht te worden omgezet.
Belangrijke paragrafen en uitzonderingen:
Artikel 4 / Voorkoming
De lidstaten hebben beslist, dat vanaf 1 juli 2006 nieuw op de markt gebrachte elektrische en elektronische producten geen lood, kwik, cadmium, zeswaardig chroom en polybroombifenyl (PBB) resp. polybroomdifenylether (PBDE) mogen bevatten. Omdat het volgens de huidige stand der techniek niet mogelijk zal zijn sommige producten 100% vrij van genoemde schadelijke stoffen te maken en voorkomen dient te worden dat bepaalde installaties uitvallen, worden op dit moment uitzonderingen toegelaten.
Uitzonderingen
- lood in het glas van kathodestraalbuizen, elektronicacomponenten, buislampen
- lood als legeringselement in staal < 0,35 gewichtsprocent; in aluminium < 0,4 gewichtsprocent; in koperlegeringen < 4 gewichtsprocent; lood in soldeermiddelen met een hoog smeltpunt (d.w.z. in SnPb > 85% lood)
- lood in soldeermiddelen voor servers, opslagsystemen en storage array systems (tot 2010)
- lood in soldeermiddelen voor netwerkinfrastructuuruitrustingen in het telecombereik
- lood in keramische elektronische componenten (bijv. piëzo-elektronische componenten)
Het doel van deze uitzonderingen is niet het beschermen van bepaalde technologieën en branches, maar het reduceren van de risico's die elke verandering met zich meebrengt. Omdat oude beproefde processen door nieuwe, niet zo lang beproefde technologieën dienen te worden vervangen. In deze context is Artikel 5 van groot belang.
Artikel 5 / Aanpassing aan de economische en technische vooruitgang
1a) indien nodig vastleggen van maximale concentratiewaarden, tot welke de in Artikel 4 alinea 1 genoemde stoffen in bepaalde materialen en componenten van elektrische en elektronische apparatuur worden getolereerd.
1b) vrijstelling voor materialen en componenten van elektrische en elektronische apparatuur van de bepalingen van Artikel 4 alinea 1, wanneer vervangende stoffen:
- technisch of economisch niet kunnen worden toegepast
- schadelijk voor het milieu en de gezondheid zijn
- of de veiligheid van de gebruiker in gevaar brengen.
1c) tenminste elke vier jaar controleren van alle uitzonderingsregels in de bijlage.
Het omzetten van de richtlijn in nationaal recht is een taak voor de afzonderlijke EU-lidstaten. De in de RoHS genoemde termijn van 01.07.2006 is voor alle betrokken lidstaten bindend. De vormgeving, juridische grondslagen en het daaraan verbonden beheer wordt aan de lidstaten overgelaten, maar dienen altijd de volgende regels en definities te bevatten.
Betrokken apparaatklassen
- grote huishoudelijke apparaten
- kleine huishoudelijke apparaten
- apparatuur voor informatie- en telecommunicatie
- apparatuur voor consumentenelektronica
- verlichtingssystemen
- elektrisch en elektronisch gereedschap (uitgezonderd vaste industriële grote gereedschappen)
- speelgoed alsmede apparatuur voor sport en vrije tijd
- medische apparatuur (uitgezonderd geïmplanteerde en besmette producten)
- bewakings- en controle-instrumenten
- automatische uitvoerapparatuur
Fabrikant in wettelijke zin:
Fabrikant in wettelijke zin is een ieder die onafhankelijk van de verkoopmethode in concurrentie:
- onder eigen merknamen elektrische en elektronische apparatuur vervaardigt en deze voor de eerste keer binnen het juridische geldigheidsgebied in het verkeer brengt
- apparatuur van een andere aanbieder onder eigen merknamen binnen het juridische geldigheidsgebied wederverkoopt (wederverkoper is geen fabrikant, voor zover de merknaam van de fabrikant conform nr. 1 op het apparaat verschijnt) of
- elektrische en elektronische apparatuur voor de eerste keer binnen het juridische geldigheidsgebied introduceert en in op de markt brengt of naar een andere lidstaat van de Europese Unie exporteert en daar rechtstreekt aan een gebruiker levert.
Omdat ook de hierboven genoemde productgroepen technisch gezien niet 100% vrij van schadelijke stoffen kunnen worden gemaakt, worden op dit moment nog toelaatbare maximale grenzen van duidelijk gedefinieerde eenheden besproken:
Grenswaarden en homogene materialen:
Het TAC (= Technical Adaption Committee) van de EU-commissie bespreekt op dit moment de volgende grenswaarden en het begrip homogeen materiaal:
Grenswaarden:
- 0,1 gewichtsprocent lood, kwik, zeswaardig chroom, polybroombifenyl (PBB), polybrooomdifenylether (PBDE)
- 0,01 gewichtsprocent cadmium
Homogeen materiaal:
Het begrip "homogeen materiaal" dient te worden gezien als "Uniform Composition Throughout", dus materiaal van een "door-en-door gelijkmatige samenstelling".
Onder "mechanisch verder te splitsen" verstaat het voorstel dat de materialen in principe door mechanische acties als losschroeven, snijden, breken, grof slijpen of schaven kunnen worden gescheiden.
Ook wordt van de zijde van enkele EU-lidstaten bewerking vereist van een handboek met betrekking tot grenswaarden en hun relatie tot het product of onderdelen van het product.
Voorbeelden van "homogeen materiaal" volgens TAC-ontwerp
Een kunststof behuizing is een "homogeen materiaal" wanneer het uit één (uniek) type kunststof bestaat, dat niet is voorzien van een coating en wanneer het aan de binnenzijde of (toegevoegd) aan de buitenzijde geen andere materialen bevat. Hier zou de Pb-grenswaarde 0,1% van de RoHS voor de behuizing van toepassing zijn.
Een elektrische kabel die met kunststof omkapselde aders bevat, is een voorbeeld van een "niet-homogeen materiaal", omdat beide materialen mechanisch kunnen worden gescheiden. Hier zouden de limietwaarden van de RoHS voor elk component worden toegepast.
Een halfgeleidercomponent bevat veel verschillende homogene materialen, zoals kunststof voor de behuizing, de tinnen coating van het draagvlak, de draagvlaklegering en gouden contacteeraders.